29 Temmuz 2007 Pazar

Bir partinin ardindan ve Burgular(Twists)


Gecen hafta cok onceden beri isteyip de ancak basarabildigim bir partiye evsahipligi etmek kismet oldu. Daha cok kisinin gelmesini planlamistik ama asagi yukari onbes kisi geldi. Bizimle beraber yirmiyi bulduk ama ben cok fazla hazirlandigim icin artanlari yaklasik bir hafta yedik.

Bir ay onceden menu ayarlamaya baslamistim. Internet sitelerini dolastim, elimdeki tarifleri inceledim. 'Akdeniz Mutfagi'nda, Turk 'Mutfagi'nda neler var'; 'neler iyi gider', 'yaz gunu bahcede neler yenir' filan bayagi arastirdim. Gelecek olanlarin hepsi de cok onem verdigimiz insanlar oldugundan ve de kendilerine kucuk bir Akdeniz-Turk Mutfagi ornegi vermek istedigim icin bu kadar ozendim. Yapmayi planladigim yemekleri birer kucuk kagit parcasina yazip siraya dizdim. Iclerinden gereken tum malzemeleri bir hafta onceden alip depoladim ama taze alinmasi gerekenleri de bir gun oncesine biraktim.
Tarifleri ve menuyu ust mutfak dolaplarina yapistirdim ve yaptikca birer cizik attim ustlerine. Cok rahat oldu boyle yapmam, cunku elllerim yagliyken filan tarif karistirmami onledi bu durum ve de kafami egmeden daha rahat yapabildim yemeklerimi boylelikle.
Uc gun onceden pisirmeye basladim ama bozulacak veya taze pisirilmesi gerekenleri en son gune biraktim ama son dakikada sikismayayim diye de cok ozen gosterdim. Cunku ne zaman misafir gelse butun hazirliklarimi tamamlayip, hazirlanma esnasinda kirlenen bulasiklari yikayip yerlerine kaldirip, ustumu degistirip, mumlari filan yakip, elime de bir kadeh alarak misafirlerimi karsilamaya bayilirim. Herseyi kontrol altina almayi saglayip bir anlamda da bana 'bakin ben butun bunlari pisirip hic de yorulmadim' filan gibi bir sus vermeyi de sagliyor sanirim. Aslinda his asli-astari yok, geberdim yorgunluktan. Ayaklarim filan zonkluyordu, belim tutmaz olmustu ama Turk misafirperverliginden de bir zerre olsun taviz vermedim, gozunuz arkada kalmasin.

Kisaca menu soyle idi(hepsinin tarifini yazabilir miyim bilmiyorum, cunku pekcogu hepimizin bildigi tarifler veya daha once yazmis olduklarim da var iclerinde. Zaten heyecandan hicbirinin fotografini da cekemedim, sadece bir tanesi haric):

-Twists(altta tarifini verecegim)

-Pinwheels

-Cipsler ve enginarli dip

-Beyaz peynirli kizarmis sigara borekleri

-Ispanakli ucgen muska borekleri

-Mantar dolmasi

-Patates-salatalik salatasi

-Cerkez tavugu

-Nohutlu pilav

-Izgara kofte

-Cop sis izgara tavuk

-Baklava

-Irmikli-elmali tatli

-Turk cayi ve Turk kahvesi

-Sangria (saraptan yapilan icecek)


Annem menuyu ogrenip de benden birkac seyin tarifini isteyince nasil mutlu oldum anlatamam. "Ben kim oluyorum da anneme tarif vereyim diye dusunurum" ama annem buyuk ovguler yagdirdi yaptiklarima, hic tadlarina bile bakmadigi halde. Aslinda butun yetenegimi (varsa tabii), damak tadimi ve yemek yapma zevkimi aldigim annecigime verdigim bu tarifi size de sunuyorum. Cok onemli brisey degil ama yemekten once diplere batirarak cok zevkle yeniliyor. Acligi bastirmak icin ideal. Tabii eger tuzlu degil de tatli yapmak isterseniz icine tarcin-toz seker karisimi da serpebilirsiniz. Cay davetleri icin ideal olur sanirim...


Twists(burgular)

Bir paket donmus milfoy hamuru(burada puff pastry deniliyor ve plaka halinde)

Cerkez peyniri veya parmesan (rendelenmis)

Kekik (zevkinize gore baska baharatlar da ekleyebilirsiniz)

Sarmisak (ezilmis)-istege bagli

Tereyag (erimis)


Donmus milfoy hamurlarini acikta bekletip acilmalarini saglayin ve eger plaka halinde degillerse birbirlerine yapistirip yaklasik 30 santimetrekare buyuklugunde bir hamur elde edin ve uzerine tereyag ile yaglayin. Boyuna bir santimlik seritler halinde kesin. Oniki tane serit elde edeceksiniz. Uzerlerine bir kucuk kapta karistirdiginiz peynir, kekik ve sarmisak karisimini gezdirin. Her bir seridi burgu halinde burun ve yaglikagit serdiginiz firin tepsisine baslarindan bastirarak yerlestirin ki burgular acilmasin. Onceden isitilmis firinda 20 dakika kadar veya uzerleri hafifce kizarana kadar pisirin.
** Bahceyi de partinin temasi olan Summer Solstice' e gore susleyip , extra masalar filan da koyduk. Sanirim bir yil kadar daha boylebir partiye girisemem...

18 Temmuz 2007 Çarşamba

Ispanakli Omlet

Kisa bir sure once yeni bir yemek kitabi bulup icindeki cesit cesit omleti denemeye baslamistim ki ispanakli omlet, cok begenip de yemek listelerime ilk siralardan girmeyi hak edenlerden biri oldu. O kadar lezzetli, o kadar saglikli ki her sabah yapmak istiyorum bu omletten.

Burada Turkiyede pek fazla gormedigim bebek ispanaklardan var. (Belki artik Turkiye'de de vardir, bilmiyorum cok uzun zaman oldu ben ayrilali haliyle). Normal bizim bildigimiz isapanaklardan da var ama bebek ispanaklar cig yenebildikleri icin cok populerler. Bizdeki tere veya roka buyuklugunde oluyorlar ve salata icine hic dogranmadan atiliyorlar. Tadi buyuk ispanaklardan farkli degil ama kullanim alanlari cok cesitli. Tipki benim ispanakli omletim gibi.

Malzemeler:

Bebek Ispanak
Bir kucuk kuru sogan, kup dogranmis
Yumurta, cirpilmis
Domates, kup dogranmis
Sizma zeytinyagi
tuz, karabiber

Yapilisi:

Ince kenarli bir tavada zeytinyagini isitin. Soganlari atip sote yapin, domatesleri atin. Azicik kavurur gibi yaptiktan sonra ispanaklari hic dogramadan atin. Cok az cevirin. Ispanaklarin olmesini istemiyoruz.

Azicik tuzla cirpilmis yumurtayi ekleyip her tarafina yayilmasini saglayin. Alt kisim pistikten sonra alt-ust edin omleti. Ust kisma azicik taze cekilmis karabiber dokun ve atesten alin. Sicacikken servis yapin.

** Benimki her zaman duzgun sekilde olmuyor haliyle. Hatta ben cok kizarmis sevdigim icin omletleri, her zaman fazla pisiriyorum. Keyfinize gore ayarlayin ama ispanak sevmeyenler bile bu kolay ama lezzetli omleti sevecekler, eminim..

Huzun ve ozlem bitti

Kuskunlugum bitti. Biteli de epey oldu ama yazamadim. Bu kez de mutluluktan, islerimin coklugundan ve belki de huznun yaratici gucunden mahsun olmaktan kaynaklandi. Kabul etmek gerek, huzun her zaman mutluluktan daha fazla ilham veriyor insanlara. Bir cok sanatci ve muzisyenin asktan aska kosmasi bosuna degil yani. Insan aci ile daha bir yaratici oluyor.

Icindeki ozlemi, huznu dile getirmek icin siirler yaziyor, hikayeler uyduruyor, hatta 'ben kitap bile yazarim' demelere bile basliyor. Hep asktan, huzunden, ozlemden bahsetmek istiyor.

Yaratici olmak guzel hos da, insani fazla depresif yapiyor bu fazla ozlem hali. Ben yine sevgilim yanimda, az siirler yazan cok yemek yapan ama mutlu ve sarkilar soyleyen, hoplayan ziplayan halimi daha cok seviyorum. Hayat boyle daha guzel gecer diye dusunuyorum.
Mutlu ve sevgi dolu gunlerde bulusmak dilegiyle...

Bu kadar ara vermeyecegim soz; o kadar guzel siteler buldum ki, insanlar ne guzel seyler yazmislar, bayildim. Benim de icimdeki yazi yazma istegi kabardi. Kime ne faydasi olur bilemem ama yazacagim...