18 Temmuz 2007 Çarşamba

Huzun ve ozlem bitti

Kuskunlugum bitti. Biteli de epey oldu ama yazamadim. Bu kez de mutluluktan, islerimin coklugundan ve belki de huznun yaratici gucunden mahsun olmaktan kaynaklandi. Kabul etmek gerek, huzun her zaman mutluluktan daha fazla ilham veriyor insanlara. Bir cok sanatci ve muzisyenin asktan aska kosmasi bosuna degil yani. Insan aci ile daha bir yaratici oluyor.

Icindeki ozlemi, huznu dile getirmek icin siirler yaziyor, hikayeler uyduruyor, hatta 'ben kitap bile yazarim' demelere bile basliyor. Hep asktan, huzunden, ozlemden bahsetmek istiyor.

Yaratici olmak guzel hos da, insani fazla depresif yapiyor bu fazla ozlem hali. Ben yine sevgilim yanimda, az siirler yazan cok yemek yapan ama mutlu ve sarkilar soyleyen, hoplayan ziplayan halimi daha cok seviyorum. Hayat boyle daha guzel gecer diye dusunuyorum.
Mutlu ve sevgi dolu gunlerde bulusmak dilegiyle...

Bu kadar ara vermeyecegim soz; o kadar guzel siteler buldum ki, insanlar ne guzel seyler yazmislar, bayildim. Benim de icimdeki yazi yazma istegi kabardi. Kime ne faydasi olur bilemem ama yazacagim...

Hiç yorum yok: