13 Şubat 2007 Salı

Ekmegim

Fotograf eklemeyi basardim yeniden ve daha onceden fotografini cekmis oldugum her zaman yaptigim ekmegi ekledim ben de.

Amerikaya gelmeden once ekmek nasil yapilir bilmek soyle dursun, ekmegin evde yapilacagini bile dusunemezdim, cunku her zaman kapiniza birilerini getirip biraktigi, en cok iki dakikada gidip alabileceginiz, her zaman sofranizda olan, yoklugunu cok fazla hissetmediginiz bir yiyecektir degil mi(bir cok insanin ekmek kavgasi verdigini elbette biliyorum ve bu yazimda onlardan ozur diliyorum)? Ama insan yurt ozlemi ile karisik en cok firindan yeni cikmis ekmegin kokusunu ozluyor sanirim. Ya da ekmek insana yurdunu hatirlatan en onemli besin galiba. Cunku ne zaman ekmek aklima gelse vatanimi, topraklarimi, sokaklarimi, evimi, herseyimi ozluyorum veya ne zaman onlari ozlesem canim ekmek istiyor ve kalkip bir ekmek yapiyorum.

Onceleri cok zor gibi geliyordu yapmak ama bekleme surelerine alisinca cok kolay bile oluyor simdi. Hatta ozene bezene aldigim ekmek makinasina elimi bile surmuyorum. Evde herkes de benim yaptigim ekmege bayiliyor.

Simdi evinden, yurdundan uzakta olmayanlar ne dedigimi bile anlamayacak, hatta benim gibi Turkiyedeyken sadece hafta sonlari bir dilim cevizli veya zeytinli ekmek yiyenlerdenseniz hic mi hic anlamayacaksiniz soylediklerimi ama yakininizda bir firin varsa yakinindan geciyorsaniz bir firt da benim icin cekin icinize. Hatta eger alirsaniz oradan bir ekmek, eve gelince icini acip bir dilim peynir ve domates koyup kocaman bir isirin. Bunun ozlemiyle yanan pek cok insan var cunku..

Hiç yorum yok: