13 Şubat 2007 Salı

Yeni Ehliyetim

Texas'dan buraya tasinmayla beraber Pennsylvania ehliyeti almak da icap etti. Aslinda isimizi bir sekilde goruyordu Texas ehliyetimiz ama bazi resmi islerde mutlaka Eyalet ehliyeti gerektigini bildigimizden ve de aslinda bir parca da kendimizi buraya ait hissedebilmek icin ehliyet almaya karar verdik.

Bundan bir kac ay once gidip muracaatimizi yaptik ama suresi dolan pasaportumuzu da bu arada Turk Konsolosluguna New York'a gondermistik. Tabii pasaportumuz olmadan ehliyet basvurumuzu yapamayacagimizi hemencecik orada ogrendik ve pasaportumuzu beklemeye basladik. Yaklasik dort ay sonunda pasaportumuz sag-salim elimize geldi(daha dogrusu biz gidip aldik). Sevincle yeniden Ehliyet Merkezinin yolunu tuttuk. Fakat bu sefer de benim birkac farkli evrak doldurmam gerektigini ogrendik ve onlari temin edebilmek icin tekrar baska bir resmi daireye gittim. Bunu da temin edip yine sevincle Ehliyet Merkezinin yolunu tuttuk ki bu sefer sevgilim bir gerekli karti evde unutmus oldugu icin yeniden elimiz bos eve donduk.

Bir dahakine gittigimizde o gun calisma gunu olmadigini ogrenip geri donduk, bir dahakinde ise cumartesiyi sectigimiz icin milyonlarca bekleyen insanin arasinda fenalik gecirip vazgecip eve donduk.

Tabii bu arada Ehliyet Merkezi evimize o kadar yakin ki, balkondan gorebiliyoruz ve de her seferinde 'aman cani evimizin kosesi hemen aliriz nasilsa' diyerek seviniyoruz. Ben her seferinde uzun uzun sacimi yapiyorum, derin bir makyaj yapiyorum ki bu cekilecek fotograf alti yil ehliyetin uzerinde kalacagi icin guzel goruneyim istiyorum. Her seferinde de 'ay bu kadar hazirlanmaya yazik oldu' diye soyleniyoruz ama bir yandan da halimize guluyoruz.

Butun bu gidip gelmeler yeterince yasandi diyerek bugun bunun son olmasini diledik ve yine gitmeye karar verdik. Yine ayni rutin hazirliklar yapildi, saclar sarildi, ayni begenilen bluz giyildi, makyaj tamamlandi ve yine gulerek Ehliyet Merkezinin yolu tutuldu, artik bir sekilde ugursuzluk filan oldugunu dusunup bu eyaletin bizi sahiplenmek istemedigine bile inanmistim ki yarim saat icinde piril piril Pennsylvania ehliyetimle kapidan ciktim. Beklemedim bile, adresime sonradan filan da postalanmayacakmis, onceden ehliyetim oldugu icin sinava da girmem gerekmedi. Elimde mavi zeminli, yedi yil oncesine gore kendimi daha olgun buldugum ama istedigim gibi saclari ve makyaji duzgun gulumseyen fotografim olan ehliyetime bakiyorum ve icim isiniyor, galiba sonunda bu eyalete kabul edildik..


** Nedense bugun resim ekleyemiyorum bloguma ama zaten konuya uygun da birsey yoktu..

2 yorum:

yoncaa dedi ki...

canım benim ehliyetin hayırlı olsun. Bir resim ekleyiverseydin de biz de 6 yılı bir hayal etseydik.

sunrise dedi ki...

Guvenlik sebebi ile internete koyamadim ehliyetimin resmini ama sana ozel gosteririm bir ara..