20 Kasım 2007 Salı

Takvime Gore Kis Gelmedi Ama...



Pazar sabahi ustteki fotograftaki gibi baslayan mevsimin ilki kar, pazartesi sabahi bizi alttaki fotografla uyandirdi. O kadar guzeldi ki, o anda aslinda bu resimleri koyup paylasmak istedim ama dunya kadar is arasinda yapamadim.
Bu yil kar cok erken geldi, kis da agir gececekmis ciftcilerin tahminlerine gore. Bizdeki gibi 'ayva erken cikarsa kis zorlu gecer' turunden bir saptamalari var galiba, henuz soramadim 'nerden anladiniz' diye.

Ben ki kis mevsiminden nefret ederdim, kat kat giyinmeler, Ankara'da camur icinde isime gitmeye calismalar, zaten felc olan trafigin daha da kilitlenmesi sonucu debelenmeler, oglumun sik sik hasta olmasi, iyi isinmayan is yerlerinde dona dona calismak zorunda kalmak, okullarin kar yuzunden tatil edilip benim is yerimin tatil edilmemesi sonucu cocugu ayazda sirtlanip anneme goturmeye calismak, aksam eve donerken size gelip birinin carpmasi riskinin daima var oldugunu bilerek korka korka eve varana kadar can cekismek, hep usumek, en cok da usumek gibi bir suru neden yuzundendi tabii ki bu nefretim.


Kis mevsiminin bir kabahati olmadigini simdi anliyorum. Biz insanlarmisiz onu yasanmasi imkansiz hale getiren ve bir de yokluklar tabii ki.

Texas'da alti yil kar ve soguga hasret yasadiktan sonra simdi hic mi hic sikayet etmiyorum. Usumeye bile itirazim yok, yeter ki cocuklar hastalanmasin. Hele bir de bu enfes manzaralara uyanmak yok mu? Elime gecirdigim her sicak icecekle pencerenin onune yapisasim geliyor. Icimden hikayaler anlatmak, yazmak, okumak, duygulanmak, bazen de azicik huzunlenmek geliyor.

Simdi bunlarin hicbirine vaktim yok, aksama gelecek on kisilik arkadas grubu icin yemek yapmam lazim ama iki dakikalik dinlenme suremde icimdeki o karmakarisik duygulari da yazmak istedim.

Yokluk, aclik, usume olmadan saglikli bir kis diliyorum herkese..

Hiç yorum yok: